Michelangelo - Biyografi - Hayatı, Resimleri, Heykelleri

Davut Heykeli (Michelangelo)

Michelangelo’nun Davut Heykeli, Michelangelo Buonarroti tarafından 1504 tarihinde tamamlanmıştır.

(Başlangıç 1501) Geniş
çevrelerce, Michelangelo’nun (Pieta ile birlikte) en iyi iki heykelinden biri ve Rönesans heykel sanatının bir başyapıtı kabul edilmektedir.

Eser, Hz. Davut’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgelemektedir. 5,17 metre yüksekliğindeki mermer heykel Floransa’nın bir sembolü niteliğindedir. Heykelin tamamı 8 Eylül 1504 tarihinde ortaya çıkarılmıştır.

Figürün omzunun üzerinde dikkat çeken sapanın yanısıra figürde neredeyse mükemmel ‘insan oranı’ betimlenmiştir. Michelangelo’nun Davud heykeli erkek insan form bilgisi esas alınarak disegno sanatsal disiplini ile temellendirilmiştir. Bu disipline göre heykel en iyi sanat şekli olarak ortaya konmuştur, çünkü ilahi yaratılışı taklit etmektedir. Michelangelo bu disipline olan bağlılığını şu davranış şekliyle ortaya koymuştur: Sanki Davut onun çalıştığı mermer bloğun zaten içindedir ve onu dışarıya çıkarmak ister! (Aynı insan ruhunun bedenin derinliklerinde bulunduğuna olan genel inanç gibi. Bu ayrıca contrapposto stilinin de bir örneğidir.)

Esasında gerçek insan oranları gözetildiğinde heykelin oranları oldukça farklıdır. Baş ve üst-vücut, alt-vücut oranlarına göre daha büyüktür. Kimileri bunu maniyerist stile dayandırsa da, en kabul görmüş açıklama heykelin bir kilise cephesine veya yüksek bir kaidenin üzerine oturtulma amacıyla hazırlanmış olması ve bu şekilde bir açıdan bakıldığında oranların doğru görülecek olmasıdır.

Heykel ilk olarak Palazzo della Signoria’nın tam önündeki Piazza Signoria’ya yerleştirilmiş; başına gelebilecek her türlü zararı engellemek için, 1873’te Floransa’daki Akademi Galerisi’ne götürülmüştür. Burada sayısız ziyaretçisini hala etkilemekte olan eserin bir replikası 1910’da Piazza Signoria’ya yerleştirilmiştir.

1991 yılında bir kişi heykele çekiçle saldırmış, durdurulmadan önce de sol ayak parmaklarına zarar vermiştir. 2003’te heykelin temizlenmesinde su kullanılmasına ilişkin bir tartışma olmuştur. Bu, heykelin 1843’ten beri ilk büyük temizliğidir.

Davut’un Kudüs’ü fethinin 3000. yılına ilişkin, heykelin bir replikası Floransa’dan Kudüs’e bir armağan olarak gönderilmiştir. Sunulan bu armağan şehirde bir fırtına koparmış, dinsel çatışmalar sonucunda bu çıplak figürün pornografi içerdiğine ve kabul edilmemesi gerektiğine karar verilmiştir. En sonunda bir uzlaşma sağlanmış, Davut yerine başka bir heykelin tamamen "giyinik" replikası armağan olarak şehre gönderilmiştir.

Dünya çapında eserin birebir boyutta replikaları mevcuttur. Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçıdan bir kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alıveriş merkezine kadar… Los Angeles California’daki bir malikanenin üzeri ve çevresi heykelin 23 küçültülmüş boyutta replikası ile çevrilmiştir. Bir kopyası da ayrıca Las Vegas’taki Caesars Palace’da Appian Way Shops’ı onurlandırmaktadır.

Michelangelo’nun Davut heykeline kalite testi

Kaynaklar: http://dsc.discovery.com, Die Zeit 41/2004

Yılda 1,2 milyon kişinin ziyaret ettiği ünlü heykelin ayak parmağından alınan parçaları analiz eden İtalyan bilim adamları, mermerin kökeni ve kalitesi hakkında bilgiler elde etti.

Geçen yıl 500. Doğum gününü kutlayan mermer heykel, erkek güzelliğini ve kıvraklığını yansıtan bir eserdir. Michelangelo’nun 4,34m yüksekliğindeki David heykeli, antik dönemden sonra sergilenen ilk büyük çıplak heykeldi.
Hz.Davud’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgeleyen heykel, ilk olarak 1504 yılında Signoria meydanında sergilenmeye başlandı.
1882 yılında Sanat Akademisinin bir salonuna taşındı. Burada sayısız ziyaretçilerin hala hayranlıkla izlediği bu dev heykelin bir kopyası 1910 yılında Piazza Signoria’ya yerleştirildi.
Fakat bu heykelin tek kopyası değil. Dünya çapındaki eserin Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçı kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alışveriş merkezine kadar çok sayıda birebir boyutta kopyası var.

Kaliforniya’daki (Los Angeles) bir malikanenin çevresi ise heykelin küçültülmüş boyutta 23 kopyasıyla süslenmiştir. Ayrıca tüm dünyadan ünlü eserlerin kopyasının bulunduğu Las Vegas’ta da bir kopyası bulunmakta.

Vandalizm kurbanı

Bu kadar çok hayranı olan heykelin elbette ki düşmanı da olacaktı. Ve heykel 1991 yılında nihayet vandalizmden nasibini aldı. Heykele çekiçle saldıran bir kişi sol ayak parmaklarına zarar vermişti.

Roma’daki Struttuda Della Materia Enstitüsü’nde Donato Attanasio yönetiminde çalışan araştırmacılar şimdi heykelin sol ayağındaki ikinci parmağındaki üç küçük örneği incelediler.

Heykelin yontulmuş olduğu mermerin en önemli özelliği ince taneli ve gözenekli oluşu. Yani mermer orta kalitede.

Araştırmacılar bu örnekleri ince taneli mermerin elde edildiği bölgelerle ilgili veri bankasıyla karşılaştırdılar.

Bu karşılaştırmaya Türkiye’nin Afyon ve Altıntaş mermerleri, Yunanistan’ın Millitorr ve İtalya’nın Serravezza ve Carrara mermerleri de dahildi.

Adres değişiyor

Spektral, izotop ve petrografik analizlerle heykelin nereden alındığı da saptandı. Beş metreyi aşkın mermer blok, Carrara’nın kuzeydoğusundaki Maggiore’nin yamaçlarında bulunan Fantiscritti mermer ocağından 1464 yılında çıkarılmıştı. Böylece mermerin Seravezza’ya ait olduğu tahmini de geçerliliğini yitirmiş oldu.

O tarihte Michelangelo daha doğmamıştı bile. Mermer bloğunu çıkarttıran heykeltıraş Agostino di Duccio, Florensa katedrali için dev bir aziz heykeli yapmak istiyordu.

Ne var ki heykeltıraş iki yıl kadar uğraştıktan sonra mermeri bir kenara bıraktı. On yıl sonra aynı mermeri işlemeye çalışan
Antonio Rossellini de birkaç aylık çabalamadan sonra başarısız oldu.

Bu tarihten sonra Floransa, huzursuz bir döneme girdi. Lorenzo di Medici’nin ölümünden sonra ardılı Piero, kentin üst tabakası ve Savonarola yandaşları arasında bir iktidar savaşı başladı.

Sonuçta egemenlik halkın oldu ve Floransa’da 4 Ağustos 1501’de cumhuriyet ilan edildi. Ve sadece 12 gün sonra 26 yaşındaki Michelangelo’ya bir heykel görevi verildi. Bu heykel, İncil’deki bir efsaneye göre dev Golyat’ı yenerek krallığa yükselen Davut olacaktı.

Neden seçti?

Michelangelo’nun neden daha önce işlenemeyen bir mermer bloğu seçtiği bilinmiyor. ‘Kim bilir belki de boşu boşuna orada durduğunu düşündü’ diye tahminde bulunuyor Attanasio, sanatçının malzeme seçimi hakkında.

Michelangelo dev mermerin üzerinde üç yıl boyu çalıştı. Ancak çalışmasını gizli sürdürdüğü için bugün bile hala kimse mermerin ne şekilde işlendiğini bilemiyor.

Örneğin teorik olarak kahramanın ince bacakları tonlarca ağırlıktaki gövdeyi taşıyamaz bile. Dört metreyi aşkın heykelin sağ ayağının arkasında sadece küçük bir destek var. Bu zayıf desteğin mermerin işlenişi sırasında nasıl sağlam kaldığı anlaşılır gibi değil.

Heyken 8 Eylül 1504’te nihayet tamamlandı ve kentin belediye binasının yanındaki Piazza della Signoria meydanına dikilmesine karar verildi. Bunun için bu alanda bulunan Donatello’nun Judith heykeli kaldırıldı.

Yılda 1,2 milyon kişi

Davut heykeli Burada 1873 yılına kadar açık havada kaldıktan sonra Sanat Akademisinin bir galerisine kaldırıldı. Görkemli heykeli günümüzde yılda 1,2 milyon kişi ziyaret ediyor.

Heykelin daha iyi korunabilmesi için sanat akademisi, heykeli inceleme görevini Attanasio’ya verdi. İncelemeler sonucunda mermerin kalitesini de öğrendik diyen araştırmacı, elde ettiğimiz sonuçlar sayesinde gelecekteki restorasyon çalışmaları uygun malzemelerle yapılabilecek diye konuştu.

Davut heykeli son olarak 2003 yılında ‘yıkanarak’ temizlenmişti. Temizleme ihtiyacına müzeye gelen ziyaretçilerin giysilerinden kir bulaşması nedeniyle gerek duyulmuştu.

Restoratörler kiri sünger gibi emen ince ıslak kağıt parçalarını heykelin üzerine yapıştırdılar. Attanasio artık bu yöntemin pek kullanılmadığını söylüyor. Çünkü nem gözenekli mermere zarar
verebiliyor.

Kim bilir Michelangelo’nun kalitesiz mermerle çalışarak kazandığı tecrübeler onun 1517-1519 yılları arasında Carrara mermer ocaklarını en sık ziyaret kişilerden biri haline getirmişti.
Bu titizlik daha sonra sanatçının neredeyse yaşamına mal olacaktı. Mermer ocağında dolaşırken, yerinden kopan tonlarca
ağırlıktaki mermer bloklar yamaçtan aşağı yuvarlanarak Michelangelo’yı kıl payı sıyırıp geçmişti.

Michelangelo Buonarroti (Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni) - Yaşamı, Eserleri, Çalışmaları

Michelangelo Buonarroti (1475-1564) Ünlü İtalyan rönesans dönemi ressam, heykeltraş, mimar ve şairidir. Tam adı Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni.

Michelangelo, 6 Mart 1475'te Arezzo yakınlarında Caprese’de doğar. Ailesi, o daha bir aylıkken Floransa’ya taşınır. Annesi, kendisi altı yaşındayken ölen Michelangelo, 13 yaşına geldiğinde Floransa’da fresk ressamı Domenico Ghirlandaio’nun yanına öğrenci olarak verilir. Bertoldo di Giovanni’nin zamanında, Medici ailesine ait olan San Marko bahçesinde çalışan genç Michelangelo, bu arada Lorenzo de Medici ile tanışır.
 

Michelangelo, heykeltıraşlıktaki rüştünü kanıtladığı ilk ve en ünlü eseri olan çocuk kral David’in heykelini yaptığında henüz 26 yaşındadır. Beş buçuk metrelik bir mermer kütleden çıkaracağı eser için genç dAhi, mermer bloğun yanına bir baraka inşa ederek, yardımcısız bir şekilde, çoğu zaman geceli gündüzlü çalışarak Rönesans sanatının harikalarından biri olarak kabul edilen David’i yaratır.

1505 yılında Papa 2. Julius tarafından kendisine, en önemli başarılarından biri olacak Vatikan’ın yanındaki Sistine Kilisesi’nin tavan resimlerinin yapılması işi verilir. 3 yıl sonra başlayacağı bu görevi sanatçı, 520 metrekarelik bir alanda yaklaşık dört yıllık bir çalışmanın ürünü olarak bitirir. Ortasının da, her biri Adem, Havva ve Nuh Tufanıyla ilgili İncil’in eski Ahdi’nden alınma öykülerden esinlenerek yapılan resimlerin bulunduğu dokuz pano bulunan freskin yan unsurları da mitolojik figürlerle bezelidir. Özellikle “Ademin Yaratılışı” ismindeki sahne batı resim sanatının en canlı tasvirlerinden biri kabul edilir.

1519 yılında Cosimo de Medici’nin soyunun son temsilcisi Lorenzo de Medici’nin ölmesiyle Michelangelo, onla birlikte genç yaşta ölen Nemours Dükü Giuliano’nun mezarlarının konulduğu kiliseye iki ünlünün heykelini yapar. 1534’te Papa 3. Paul’un heykeltıraşı ve mimarı yapılan Michelangelo’ya Sistine Kilisesi’nin sunak duvarına bir ‘Kıyamet Günü’ tasviri yapmasını ister. Meryem’in Göğe Yükselişi, İsa’nın Vaftizi ve Musa’nın Hükmü’nün anlatıldığı freksler süsler bu duvarı.
 

Kıyamet Günü tablosuna başından beri muhalefet eden yeni Papa 4. Paul ise, tablodaki imgelerin fazlaca müstehcen göründüğünü belirterek Michelangelo’dan tabloyu biraz daha ‘düzgün’ hale getirmesini isteyince, ustanın cevabı şu olur: “Papa’ya söyleyin, bu küçük bir mesele ve kolaylıkla uygun hale getirilebilir.

Önce kendisi yaşadığımız bu dünyayı uygun ve yaşanılır bir hale getirsin, sonra da bu tablo da aynı uygunluğa girecektir.” Michelangelo’nun yaşadığı çağ, kendisiyle boy ölçüşebilecek derecede yetkin ressam ve heykeltıraşçılara da tanıktır aynı zamanda.

Bunların başında Rafael ve Leonardo Da Vinci gelir. Bu sanatçılar arasında keskin ancak hoşça bir rekabet vardır. Anlatılan bir öyküye göre, sanatçının rakiplerinden Rafael ve Bramante, işbirliği yaparak Michelangelo’ya Sistine Kilisesinin işini verdirmeye çalışırlar.

Böylelikle, kendini ressamdan çok bir heykeltıraş olarak kabul eden Michelangelo, bu işi kabul etmeyerek Papanın gözünden düşecektir. Hayatının son dönemini Roma’daki Aziz Peter Kilisesi’nin mimarı olarak geçiren Michelangelo 18 Şubat 1564'te 89 yaşında ölür.

Rönesans sanatına benzersiz bir etkide bulunan Michelangelo, klasik sanat tekniklerini öğrenmesinin yanı sıra asıl olarak, insan formunu her açıdan tasvir edebilmek için kadavralar üzerinde çalışıp,

Yunan ve Roma sanatından devraldığı idealleştirilmiş insan tasarımlarını ulaştığı gerçekçilik boyutunu yakalamaya çalışır.

Batı resminin babası olarak bilinen Giotto’nun resmindeki doğallık ve gerçekçilik ile 15. yüzyıl başında tam olarak anlaşılabilen derinlikte perspektif olgusunu geliştirip kendi tarzına temel yapan Michelangelo onlarca heykel, freske imza atıp Roma’nın yeniden inşa ve düzenlenmesinde de önemli görevler almıştır.

Michelangelo Merisi da Caravaggio - Italyan heykelci, ressam, mimar ve sair

Donatello'dan ve Antikçağ heykel sanatından çok etkilendi. Resim ve fresk eğitimini Ghirlandaio'nun atölyesinde tamamladı.
Bertoldo di Giovanni ile S. Marco kilisesinin 'casino'su için çalıştı. Bu, Mediciler tarafından toplanmış eski yapıtların yer aldığı bir müzeydi. Kentauroslar'in Savası (1490, Bargello) ve Donatello tarzında yassı kabartmalarla süslü Merdivendeki Meryem (1490-1492) adlı heykellerini burada yaptı. 1496'da Mediciler'in iktidarının sona ermesiyle Floransa'dan Venedik'e kaçtı.

Sonra Bologna'ya gitti. Jacobo della Quercia ile tanıştı. San Domenico kilisesinin kemeri için iki heykel yaptı. Sonra Roma'ya giderek sarhos Bacchus'u ve San Pietro bazilikası için, heyecan temasını isleyen Pietra'yı yaptı.
1501'de Floransa'ya döndü. 1504'te 4,34 metre yüksekliğindeki David (Davut) adlı ünlü mermer heykeli ve kentin katedrali için on iki havarinin heykellerini yaptı. Havari heykellerinden günümüze sadece Aziz Matta'ninki kalmıştır. Daha sonra Palazzo Vecchio'nun büyük konsey salonu için, Leonardo da Vinci'nin çizdiği Anghiari savası’na cevap sayılan Cascina savası adlı büyük freskin taslağını hazırladı ama başlamadı. Taslaklarda çarpıcı bir düzenlemeyle çizilmiş pek cok çıplak figür vardır.

1505'te Papa ii. Julius'un onu Roma'ya çağırdı. Vatikan'daki Sistina capellası'nın kubbesini süsledi. Bu muhteşem fresk
1512'de tamamlandı. Michelangelo bu eserinde Yaradılış-Kutsal Kitap'tan alinmiş sahnelerle, kubbeyi saran peygamber ve kahinlerin figürleriyle, çarpıcı çıplak figürlerle çizgisel tarzını doruğa ulaştırdı. Ana panodaki çıplaklar insan anatomisi
acısından bire şaheserdir. Fresklerin kapladığı ince uzun alan yaklaşık 40 metre boyunda ve 14 metre enindedir ve bu dev kompozisyon o ana kadar insan elinden çıkmış en büyük eserdir.

Papa ii. Julius'un ölümünden sonra yapılan mezarın ana motifi olan Musa heykeli'ni Michelangelo yaptı. Başlangıçta tasarladığı çok büyük bir mezarın bölümlerinden olan Köleler (Louvre) dizisini gerçekleştiremedi.
1515'te Floransa'ya dondu. San Lorenzo kilisesi'nin cephesine freskler tasarladı. Mediciler'in mezarları için yapılan capellayi düzenledi. Nemours duku Giuliano ve Urbino duku Lorenzo' nun lahitlerini yaptı. (Gündüz ve gece, Alacakaranlık ve şafak, Eylem ve Murakabe figürleri vb.)
 

1524'te Lorenzo kitaplığının giriş bölümüne ve merdivenlerine freskler yaptı.
1534'te Roma'ya dondu ve yerleşti. Bu donemde tutku dolu şiirler yazdı, Ganymedes, Phaeton gibi konusunu mitolojiden alan desenler çizdi, Sistina capellasi'na bastan sona çıplak insanlardan oluşan Son Yargı’yı yaptı.
1546'dan sonraki çalışmalarında mimarlığa ağırlık verdi. 1547'de San Pietro Kilisesi'nin kubbesini yaptı ve içini susledi. Fakat tamamlamadan bıraktı. Diğer çalışmaları Diocletianus hamamlarında Santa Maria degli Angeli bazilikası düzenlemesi, Porta Pia (1560), S. Giovanni del Fiorentini için etütler (1550-1554), Campidoglio meydanının düzenlemesidir. Ayrıca Floransa katedrali'ndeki Pietro, Palestrina Pitere'si (Floransa Akademisi) ve rahatsızlandığı için tamamlayamadığı Rondanini Pietro’su (Castello Sforzesco, Milano) son heykelleridir.
Michelangelo, XVI. yy.'a damgasını vurmuştur. Yapi sanatına yepyeni formlar getirmiş, böylece Rönesans mimarisine yon vermiştir. XVII. yy.'in barok sanatı da onun gücünden çok etkilenmiştir. insanlığa bıraktığı servet paha biçilemeyecek kadar büyüktür.